Home » Blog » Pijnlijke herinneringen aan Houten...

Pijnlijke herinneringen aan Houten...

Gepubliceerd op 18 februari 2021 om 08:49

 

Pijnlijke herinneringen aan Houten

 

Pijnlijk, dat was mijn eerste kennismaking met Houten. Een kennismaking die dateert uit 1982. Houten was nog klein. Houten was voor mij nog onbekend en onbemind. Ik woonde in Nieuwegein en had een wortelkanaalbehandeling nodig. Au! Inderdaad! Mijn tandarts stuurde me naar een kaakchirurg die een praktijk had aan de rand van Houten, vanaf de Utrechtseweg linksaf richting Lupine-Oord en dan de eerste straat rechts.

Een kaakchirurg aan de rand van Houten. Lupine-Oord ligt toch ergens in het midden van Houten-noord? Jazeker, aan de rand, dat klopt! Vanuit Nieuwegein fietste ik over het water en de snelweg, langs de Utrechtseweg. Links van mij keek ik uit over De Weerwolf. Rechts van mij lagen weilanden zo ver het oog reikte.

 

Na deze pijnlijke kennismaking volgden plezierige ontmoetingen in de wijk De Velden die in 1984 in aanbouw was. Wij konden daar een huis kopen en gingen Houten verkennen. Wij waren al snel verkocht en voelden ons de koning te rijk met onze eengezinswoning. Vanuit ons huis aan het Eggeveld keken we uit over boerderij De Grote Geer met daaromheen nog heel wat stukken weiland. Binnen enkele jaren tijd verrees daar de nieuwe wijk De Sloten. En later zagen we Rijsbrug ontwikkeld worden en werden ook de weilanden rechts van de Utrechtseweg bebouwd waar ik bij dat eerste bezoek in 1982 nog over uitkeek, en waar ik inmiddels al ruim 25 jaar woon.

 

Steeds volgens dat prachtige concept dat het verkeer om Houten heen werd geleid en er binnen de wijken alleen bestemmingsverkeer was. Met veel groen, veel fietspaden, veel speelgelegenheid, een heerlijke plek om te wonen. Ik heb inmiddels mijn hart aan Houten verpand! Houten is mij dierbaar geworden!

Het dorp Houten uit de jaren zestig is ingrijpend veranderd, maar ik heb bewondering voor de manier waarop de uitbouw tot nu toe vorm heeft gekregen. Veel groen om de oude kern van Houten heen is gebruikt voor woningbouw, maar nog steeds wonen we in een groene omgeving. In ongeveer een uur tijd fiets je door natuurrijk gebied om Houten heen. En iedereen zit in een minuut of tien buiten de Rondweg. Heerlijk, vind ik dat!

 

Tot zo ver het jubelende verhaal. Want na de eerste pijnlijke kennismaking met Houten en het jarenlange woonplezier lees ik nu over de ontwikkelingen en verwikkelingen ten aanzien van de Ruimtelijke Koers 2040. Grootse plannen vanuit de gemeente Houten en grootse weerstand vanuit de inwoners en vanuit diverse instanties en bedrijven. En ook nog eens een groots manifest van betrokken inwoners.

Kijkend naar o.a. de pagina fabels en de feiten op deze website en naar Het Manifest Houtense Koers en alles lezend en bestuderend wat er aan informatie en meningen voorbij komt, is het voor mij onbegrijpelijk dat de gemeenteraad zich niet wat meer achter de oren krabt. In plaats daarvan zetten vele hakken zich schrap in het zand, zo lijkt het.

Het schijnt een politieke doodzonde te zijn om je mening bij te stellen. Daar snap ik niets van. Eigenlijk te gek voor woorden toch dat we bij voortschrijdende inzichten in de politiek vinden dat mensen gaan draaien? We zouden daar juist blij mee moeten zijn!

 

Draaien lijkt me namelijk juist heel gezond en broodnodig wanneer er zich nieuwe inzichten en nieuwe gezichtspunten aandienen. Je blijft er ook nog eens soepel bij. Soepel van geest!

Misschien kunnen we hier ons voordeel doen met de woorden van de inmiddels vermaarde Jaap van Dissel. In mei 2020 zei hij: ‘Wetenschap is geen politiek.  Als op basis van nieuwe inzichten andere besluiten genomen kunnen worden, is dat geen draai, zoals in de politiek, maar voortschrijdend inzicht. Als we onderzoeken krijgen die onze mindset omdraait, dan draaien we om. Je leert van correcties op wat je hebt gedaan en we willen niet vasthouden aan verouderde kennis.’

 

Mooi gezegd, maar rampzalig dat dit kennelijk alleen in de wetenschap kan en niet in de politiek!

Gemeente Houten, kunnen jullie niet op wetenschappelijke wijze politiek gaan bedrijven? Dan kan er zonder gezichtsverlies gesproken gaan worden over de voortschrijdende inzichten in alle zienswijzen en in Het Manifest Houtense Koers. Haal de hakken uit het zand en ga opnieuw om tafel om te praten over de koers die Houten wil varen. Draai nog eens flink om.

 

Neem de initiatiefnemers van het referendum en de opstellers van Het Manifest Houtense Koers alstublieft serieus. Ga ondertussen verder met het ombouwen van kantoorpanden tot appartementen en onderzoek de mogelijkheden naar nieuwbouw in de kleine kernen en nieuwbouw in het oostelijke deel van Houten! En ja, dat kost weilanden. Ja, dat kost groen, maar laten we wel zijn: vrijwel iedereen in Houten woont op gebied waar eerst fruitteelt, veeteelt en akkerbouw werd bedreven. Liever met een goede invulling (laagbouw, speelruimte, groen, fietspaden ) een weiland gebruiken voor woningbouw om te komen tot een woonomgeving waar het goed toeven is, dan ons woningtekort invullen met hoge gebouwen die aanzien en sfeer in Houten zullen doen veranderen.

 

Met nieuwbouw in oost zullen we de dubbele vlindervorm van Houten kwijtraken, maar liever een mooie vlinder die de vleugels iets verder uitslaat en ruimte heeft om te vliegen, dan een vlinder die tussen de verdichting, inbreiding en hoogbouw niet meer vrolijk rond kan fladderen. Want dan raken we nog veel meer kwijt van alles waar we nu met z’n allen in Houten zo van genieten!

 

Mijn pijnlijke herinneringen aan Houten uit de jaren tachtig zijn gevolgd door vele jaren woonplezier. Ik hoop van harte dat het woonplezier blijft en dat de vreugde van het wonen in dit mooie dorp niet zal plaatsmaken voor pijn in het hart wanneer ons dorpse karakter wordt aangetast.

 

Margriet Visser  


«   »